Bölüm 116 —

«Nasıl asker, kale çevresinde düşmanlar olduğu zaman, vatandaşlar adına her zaman ihanetten korkarak ve kendini her (türlü) saldırıya karşı koruyarak yaşıyorsa, insana da şehirde yaşamak yaraşır. Aynen böyle de, diyorum ki size, insan dıştan gelen her türlü günah dürtüsünü itsin ve nefisten korksun, çünkü onun kirli şeylere karşı aşın bir arzusu vardır. Ama, her türlü şehevî günahın kaynağı olan göze gem vurmazsa, kendini nasıl korusun? Ruhumun huzurunda durduğu Allah sağ ve diridir ki, maddi gözleri olmayan, üçüncü dereceye kadar olan cezaları görmekten emindir; halbuki, gözleri olan yedinci dereceye kadar cezalandırılır.
«İlya peygamber zamanında, İlya iyi yaşantısı olan kör bir adamı ağlarken görüp, ona sordu: "Niye ağlarsın, ey kardeş?" Kör adam cevap verdi: "Ağlarım, çünkü Allah'ın mukaddesi İlya Peygamber'i göremiyorum."
O zaman, İlya kendisini azarlayıp dedi: "Bırak ağlamayı ey adam, çünkü ağlamakla günaha giriyorsun."
Kör adam karşılık verdi: "Söyle bana şimdi, ölüleri kaldıran ve gökten ateş indiren Allah'ın kutsal bir peygamberini görmek günah mıdır?"
İlya cevap verdi: "Gerçeği konuşmuyorsun; çünkü İlya senin dediklerinin hiçbirini yapamaz. Senin gibi bir insandır o. Dünyadaki tüm insanlar, tek bir sineği meydana getiremezler."
Kör adam dedi: "Sen böyle dersin ey adam, çünkü, İlya herhalde bazı günahların nedeniyle seni azarladı da, bu bakımdan ondan nefret ediyorsun."
İlya karşılık verdi: "İnşallah gerçeği söylüyorsundur; çünkü, ey kardeş, eğer İlya'dan nefret edersem Allah'ı severim ve İlya'dan ne kadar nefret edersem, Allah'ı o kadar çok severim."
Bunun üzerine, kör adam çok kızdı ve dedi: "Allah sağ ve diridir ki, sen dinsizin birisin! İnsan Allah'ın peygamberinden nefret ederken, Allah sevilebilir mi? Defol git, seni daha fazla dinlemek istemiyorum çünkü!"
İlya karşılık verdi: "Kardeş, şimdi bedenle görmenin nasıl kötü olduğunu zekânla görebiliyorsundur. Çünkü, İlya'yı görmek için göz istersin, ruhunla da İlya'dan nefret edersin."
Kör adam karşılık verdi: "Hemen defol git, çünkü sen şeytansın. Allah'ın mukaddesine karşı beni günaha katacaksın."
O zaman İlya ah çekti ve göz yaşları içinde dedi: "Gerçeği söyledin ey kardeş, çünkü, görmeği arzu ettiğin benim bedenim seni Allah'tan ayırır."
Kör adam dedi: "Seni görmek istemiyorum; hem, gözlerim olsa, seni görmemek için kaparım."
O zaman İlya dedi: "Bil ki kardeş, ben İlya'yım!" Kör adam karşılık verdi.: "Doğruyu söylemiyorsun."
O zaman İlya'nın havarileri dediler: "Kardeş, o Allah'ın peygamberi İlya'nın ta kendisidir."
«Söyleyin bana» dedi kör adam, «Eğer o peygamberse, ben hangi soydanım ve nasıl kör oldum?»